Μετά από μήνες άγχους, προσπαθειών και σκληρής δουλειάς, οι Πανελλήνιες έφτασαν στο τέλος τους. Και όσο και αν αυτές οι εξετάσεις μετράνε γνώσεις, τόσο ο ίδιος ο κύριος Ξιφαράς όσο και οι υπόλοιποι καθηγητές μας, μας έμαθαν κάτι πολύ πιο σημαντικό: Να μην τα παρατάμε ποτέ, ακόμα και όταν όλα φαίνονται ακατόρθωτα. Στο φροντιστήριο «Ξιφαράς» βρήκα ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου σε κάθε δυσκολία, που με στήριζαν και με ενθάρρυναν, θυμίζοντας μου ότι με θέληση και υπομονή μπορείς να πετύχεις τα πάντα. Μα πάνω από όλα, ήταν η αίσθηση ότι δεν περνούσαμε μόνοι μας αυτό το «ταξίδι», αλλά μαζί με ανθρώπους που πίστευαν σε εμάς όσο και εμείς προσπαθούσαμε για τον στόχο μας. Χρωστώ στον καθένα ξεχωριστά ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα όσα μας πρόσφεραν. Πλέον μπορώ να πω με σιγουριά ότι οι Πανελλήνιες δεν είναι τελικά τόσο τρομακτικές όσο φαίνονταν στην αρχή. Και τώρα, που πέτυχα τον στόχο που είχα θέσει εξαρχής, το Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης στην Αθήνα, καταλαβαίνω ότι στο τέλος δεν μένει μόνο η επιτυχία, αλλά το ταξίδι που μας οδήγησε σε αυτή, οι άνθρωποι που στάθηκαν δίπλα μας και οι εμπειρίες που θα με συντροφεύουν για πάντα.